Meest recente Kerkdienst gehouden in: Havelte of Uffelte, 10.00 uur.

Rechts ziet u een foto van de kansel, voor een blik op het verdere interieur kunt u op de foto klikken

Voor een totaal overzicht van het hele jaar zie: Rooster van kerkdiensten (dit wordt binnenkort bij gewerkt).

************************************************************************************************************

DIENSTEN

Zondag: 16 augustus 2009 Kerkelijk jaar: 9e zondag van de Zomer

Soort dienst: Algemeen Gehouden te: Havelte

Voorganger: ds. Th.J. Veenstra

1e Schriftlezing: Jesaja 35

2e Schriftlezing: Marcus 7: 31 - 37

***

Gemeente van onze Heer,

Een man en zijn dochtertje lopen door de bergen. Plotseling struikelt het meisje en omdat ze een scherpe pijn voelt, roept ze: "aaahhh". Verrast hoort zij een stem vanuit de bergen roepen: "aaahhh". Nieuwsgierig roept het meisje: "Wie ben jij?" Het enige antwoord dat zij terug krijgt is: "Wie ben jij?"

Het meisje wordt boos en roept: "lafaard!", waarop de stem roept: "lafaard!" Dan kijkt ze naar haar vader aan en vraagt wat er gebeurt. Deze antwoordt: "Let maar eens op" en vervolgens roept hij: "Ik bewonder jou." De stem antwoordt: "Ik bewonder jou!" De man roept: "Jij bent lief!" De stem antwoordt: "Jij bent lief!" De vader legt daarop uit: "De mensen noemen dit een echo, maar eigenlijk is het 'het leven'. Het leven geeft je altijd terug wat jij geeft. Het leven is een spiegel van jouw handelingen. Als je meer liefde wil, geef dan meer liefde. Wil je dat mensen begripvol en respectvol met je omgaan? Geef ze dan begrip en respect. Dit gaat op voor alle aspecten van het leven. Wat je geeft wordt weerspiegeld in wat je terugkrijgt van het leven."

Het is een mooi verhaal, als je het zo op het eerste gehoor hoort. ‘Wie goed doet, goed ontmoet’, en omgekeerd: ‘wie wind zaait die zal storm oogsten’. Er zit veel waars in. Zoveel waars dat de wereld van vandaag de dag die idee massaal heeft omarmd. Je ziet het verbeeld in tal van zelfhulpboeken. Titels als ‘de kracht van positief denken’, of het zeer succesvolle boek ‘gelukkig zijn, kun je leren’, ze vliegen over de toonbank. Roep vooral uitbundig uit dat je het leven helemaal ziet zitten en het zal als een echo naar je terugkomen. Althans zo denken velen. Er is een uitbundig aanbod van cursussen waarin je je lijf helemaal kunt leeg lachen, en als je niet oppast ook je portemonnee.

Jezus geneest een doofstomme mens. Die doofstomme staat niet alleen voor een zieke mens, die doofstomme staat ook voor een wereldbeeld, een cultuur. Jezus geneest de doofstomme namelijk in het gebied buiten Israël, in het tienstedengebied waar Joden en niet-joden door elkaar heen wonen. In mijn ogen gaat Jezus gaat met zijn reddend handelen de discussie aan met de cultuur, de wereld om hem heen. En dat zouden de kerken in onze dagen ook eens wat meer moeten durven. De discussie met de omliggende cultuur, hoe mensen in onze dagen geloven en denken. Ik wil u daar vanmorgen in voorgaan met onderstaand voorbeeld:

Uffelte werd in de afgelopen zomer door tientallen, ja zelfs honderden gelukzoekers omgedoopt tot Knuffelte. Theater de Uilenspiegel was het decor voor dit feest. Eenmaal binnen op het terrein wijst een pijl de weg naar een ’trek-je-terug plekje’ aan de rand van de moestuin. In de ’magische boomgaard’ kun je een wens in een doosje of flesje doen, en in de appelboom kun je uit vele soorten en maten de sleutel zoeken tot jóuw hart. Opzij van het hoofdterrein ligt de healing circle (als je het in Engels zegt klinkt het vaak nog verleidelijker). Hier bieden genezers voor de speciale festivalprijs van 15 euro per consult hun specialiteiten aan, zoals aura- en tenenlezen, holistic pulsing en het sjamanistische medicijnwiel. Dan heeft u zo al een idee van alle spirituele lekkernijen en dan hebben we het nog niet eens gehad over de hemeltelefoon in de holle boom.

Het centrale thema die week was ’verbinden’. Ik zag echter vooral mensen die in hun zelfgekozen houding ergens op een grasveld op de kop stonden, in trance door de knieën zakten, met zichzelf dansten. Op zoek naar de verbinding vooral met zichzelf blijkbaar, of je hogere ik…als je daar tenminste volgens je spirituele leraar al aan toe bent. Want je bent er niet zomaar aan toe, het gaat stapje voor stapje, aan de hand van jouw zelfbenoemde therapeut.

Jezus geneest een doofstomme. Een doofstomme hoort niet wat de ander tot hem spreekt, een doofstomme voelt alleen de trilling van zijn eigen stem. Voor veel van de hedendaagse spirituele therapieën is dat voldoende. Als jij denkt dat je O.K. bent, dan ben je O.K. Zoek de sleutel van je hart en je zult groeien in liefde. Wil je origineel, vrij en creatief leven? Worden wie je bent, doen wat je hart je ingeeft, zonder schaamte en schuldgevoelens? ‘Werp de oordelen weg die je zijn opgedrongen in je jeugd, door de kerk of de buitenwereld, en vervang ze door je eigen authentieke verlangens die je inspireren in plaats van frustreren’.

Accepteer jezelf zoals je bent, besteed meer aandacht aan je talenten en successen dan aan je slechte eigenschappen en je mislukkingen, blijf niet staren op wat er ontbreekt in je leven maar geniet van de dingen die je wel hebt. Stel niet uit wat je moeilijk lijkt maar doe waar je altijd van droomde en vooral: doe het nu. Zo kenmerkt de Filosofe Desanne van Brederoo deze - vandaag de dag - zo populaire levenshouding.

De centrale boodschap is duidelijk: Geluk kun je jezelf leren. En anders laat je je aan de arm nemen door een therapeut die je naar steeds hoger sferen leidt, tot je uiteindelijke bevrijding.
Je zou bij al deze zelfverlossing echt weer eens zin krijgen in een boek van Jan Siebelink. De schrijver die zijn hoofdrolspelers juist vanuit hun onmondigheid laat spartelen in de krochten van de ziel. Maar nee, een therapeut die zijn cliënten zodanig op de ziel trapt, dat leidt ook tot niks.

Laten we ons gewoon maar bepalen bij het unieke verhaal van Jezus. Jezus denkt niet in rangen en standen, ieder mens is gelijk aan de ander en net zoveel waard.
Jezus is in de wereld gekomen om de echo van God te laten klinken. ‘Ik zie op naar de bergen’, zo schrijft Psalm 121, een lied van een vertwijfelde zoeker. Ik zie op naar de bergen, van waar zal mijn hulp komen? Dat is niet de vader met zijn dochter, de twee die zo heerlijk lopen te wandelen in de bergen, Nee, de psalm is van een mens die zijn verdriet heeft uitgeschreeuwd, en dat telkens weer keihard uit de bergen terugkrijgt..

En dan opeens ontdekt de psalmist dat er nog een andere stem is. Die stem is niet de echo van je zelfhulpgroepje, of je o zo vriendelijke Sjamaan of Goeroe. Je hulp komt van de Heer, die hemel en aarde heeft gemaakt. Dat is wat Jezus duidelijk maakt aan de Doofstomme.

De doofstomme, de in zichzelf gekeerde, geïsoleerde mens, wordt geroepen door zijn vrienden - dat zijn nog eens echte vrienden - en hij wordt bevrijd door Jezus tot communicatie met God en met de wereld. Jezus geneest hier een geïsoleerd mens, iemand die zich niet wil of durft te uiten. Jezus geneest de doofstomme met speeksel. Iedere ouder kent dat beeld. Speeksel over de wond is even de aanraking met vader, moeder, even de aandacht voor het gewonde kind, waardoor het de pijn vergeet.

Jezus geneest hier een cultuur waarin mensen geen tijd meer voor elkaar hebben. Een cultuur waar we rondlopen met de koptelefoon van de muziekspeler op ons hoofd. Want iedereen mag toch op zijn eigen manier gelukkig worden? Wat heb jij met je buren van doen?

Jezus wil met zijn speeksel een bron slaan in de woestijn, zoals Jesaja schrijft. Een bron in de dorre vlakte waar de heilsverwachting wordt uitgedrukt in ‘doven die de oren geopend zullen worden en stommen die zullen spreken’. De doofstomme, in zichzelf gekeerde mens is niet langer afhankelijk van de echo in zijn eigen ziel (die alleen maar na-aapt wat jij zegt). Nee, hij mag leven op de echo van de Heer.

Die echo is niet altijd de echo van de zelfbevestiging. Wie werkelijk zijn stem laat klinken en zijn oren opent, krijgt van God soms iets anders terug dan dat je had verwacht. Iets als ‘bidden’, ‘in jezelf gekeerd zijn’ is niet: roept u maar, en dan komt het als echo terug. Soms kun je in de stilte, in het uitstorten van je hart, van Godswege andere antwoorden terug krijgen.

Zo is de Christelijke gemeente ook geen gezelschap van ja-knikkers. Je bent als gemeente geroepen tot luisteren. Zodanig luisteren dat de ander via jouw houding, jouw blik, jouw gevoel van betrokkenheid een net iets andere echo terugkrijgt dan dat hij dacht uit te spreken.

Onze hulp komt niet van de bergen, maar van God zelf. Hij is het die in wijsheid met zijn Geest ons op onverwachte paden zet. Dat is hoopvol voor degene die nooit meer voor de spiegel durft te staan: ‘Jij valt niet samen met hoe jij denkt dat je eruit ziet’. ‘Want jij bent in Gods ogen een geliefd kind’.

Jezus geneest de doofstomme van zijn isolement. Omdat hij de mensen, ook de wereld buiten Israël om op elkaar wil betrekken.

Jezus geneest, en de mensen die erbij zijn, zijn er verrukt van. Maar Jezus maant tot zwijgen.

‘Doe niet zo druk over datgene wat je doet’, zo lijkt ook Jezus hier te willen zeggen. Laat Uffelte toch vooral Uffelte blijven, dan wordt er net zo goed nog wel geknuffeld.

Als je voor jezelf ziet dat je een ander hebt opgebeurd, of dat jezelf bent geraakt dan is dat voldoende. Gehoord worden door iemand, bevrijd worden van je eenzaamheid, of een ander roepen tot het leven dat is een deugd in zichzelf. Geniet daarvan in stilte.

Wees maar gewoon een klankbord en luister wat er onderweg op je af komt. Luister naar mensen, leg een vinger op de wonde en probeer in alles de echo van God te zijn.

Alleen zo worden wij bevrijd van de doofstomheid die zo kenmerkend is voor de egoïstische in zichzelf gekeerde mens.

Niet praten, maar doen wat voor de hand ligt, en de ander, gelijkwaardig aan jezelf, de moed geven om te leven, daar komt het op aan.

Amen.

TERUG NAAR OVERZICHT VAN DE DIENSTEN

Zondag: 20 augustus 2009 Kerkelijk jaar: 1e zondag Advent

Soort dienst: Openluchtdienst

Gehouden te: Havelte

Voorganger: ds. Th.J. Veenstra

- Schriftlezing: Marcus 10: 17 - 27

Gemeente van onze Heer….

Er kwam een man bij een Joodse Rabbi, en hij vroeg de Rabbijn: "Ik snap er niets van. Kom je bij een arme, dan merk je dat hij vriendelijk is en helpt waar hij kan. Kom je bij een rijke, hij ziet niemand staan. Wat is dat toch met dat geld?
De rabbi antwoordde: "Ga eens aan het venster staan. Wat zie je?" "Ik zie een vrouw met een kind." "Goed," zegt de rabbi, "ga nu eens voor de spiegel staan. Wat zie je nu?"
" Rabbi, wat zou ik zien? Ik zie alleen mezelf."

"Zie je," zegt de rabbi, "het venster is uit glas gemaakt en ook de spiegel. Maar men hoeft slechts een klein beetje zilver achter het glas te leggen en het resultaat is, dat je alleen jezelf ziet. Dit is het gevaar voor de rijke, hij heeft in zijn leven zoveel zilver vergaard dat hij alleen zichzelf nog maar ziet. Hij is zo ingenomen met zichzelf dat hij anderen en de Andere niet meer ziet."

Dat gemeente is een verhaal vol wijsheid, van lang geleden. Dat zouden wij natuurlijk nooit doen. Alhoewel, wat lees ik:

De Staatsloterij had bij de laatste trekking 27,5 miljoen Euro in de Jackpot. Honderduizenden gingen nog snel even naar de winkel om een lot of een extra lot te kopen. Want je weet maar nooit. En iedereen maar hopen dat hij of zij de winnaar was. Maar dat viel dus tegen…. Iedereen balen, en de loterij kreeg op zijn kop omdat de reclame niet deugde.

Maar nou wat anders: wie van u is afgelopen donderdag met dat onweer door de bliksem getroffen? Niemand zo te zien? Eén vrouw helaas in Nederland hefet het niet overleefd.
Wist u dat de kans dat je door onweer wordt getroffen minstens driehonderd keer zo groot is dan dat je de staatsloterij wint?

Het feit dus dat je het onweer hebt overleeft is dus eigenlijk een groter wonder, dan dat je de loterij niet hebt gewonnen. De mensen klagen en zijn boos op de staatsloterij, omdat de zeer kleine kans op rijkdom hun is ontsnapt. Maar dat ze aan het onweer zijn ontsanpt, wat veel dichter bij ons was, dar hoor je niemand over. Ik heb tenminste niemand gezien die vrijdag dansend over straat ging dat hij of zij het had overleefd.

Maar daarmee hebben veel mensen eigenlijk ook een laagje zilver op het netvlies gekregen. We denken het geluk te kunnen kopen. Maar het mooiste geluk in het leven is niet dat wat je kan kopen, maar wat je gewoon krijgt: dat je gezond bent en in Nederland woont, dat je brood hebt en onderdak, en vrienden dat is op één of andere manier al heel gewoon geworden.

En daar wil Jezus de Rijke man in het bijbelverhaal ook op wijzen. Je had zo kunnen genieten beste kerel. Ja sterker nog, je had anderen kunnen laten delen in je geluk. Maar kijk nou eens waar je je op richt….op je rijkdom. Maar kijk nou eens wat het leven nog meer te bieden heeft……. De man heeft plotseling door wat Jezus bedoelt, en hij druipt teleurgesteld af.

Mag het leven misschien ietsje meer zijn, zo vraagt Jezus ook aan ons. En dat ietsje meer, zoek dat vooral niet te ver, en zoek het ook niet in de toekomst. Zoek het dicht om je heen. Probeer in het drukke leven thuis niet alles op je werk te richten, maar ook op je gezin en de vrienden om je heen. Weet elkaar nog te verassen door er heerlijk met elkaar op uit te gaan. Nou ja, in die zin is ok al bijzonder dat u hier bent. Je had misschien zoveel andere zaken aan je hoofd, maar je zit hier mooi tussen de bomen vanmorgen, met dat besef ‘vandaag mag het ietsje meer zijn’.

Dat geluk vieren wij vandaag, dat we er zijn voor elkaar. Wat zal God vanuit de hemel genieten van zoveel mensen in goede wil bij elkaar. En als die rijkdom echt gevoeld wordt, dan straalt dat toch ook uit naar de maandag en de dinsdag, en de woensdag als op de markt in Havelte een moeder met kind bij de bakker staat. Er wordt keurig afgerekend en het kind krijgt van de bakker een krentenbolletje toe gestopt, om op te kauwen. Mensen onderling in een goede verstandhouding, ik een beetje en jij een beetje, en de bakker die dat begrijpt en in die krentenbol uitdrukt: ‘voor jou kijkend kind mag het vandaag ietsje meer zijn’.

Zo gebeurt dat ook nog steeds in Jeruzalem: als daar een kilo appels wordt verkocht en je zeurt niet dat het een onsje meer is, en je rekent vervolgens keurig af, dan geeft de groenteboer er tot slot nog een appeltje bij. Dat appeltje, ik heb dat wel eens eerder gezegd in een preek, dat appeltje heet een ‘chesed’, en waarom heet dat zo. Dat heet zo, omdat het een bijbels woord is. Chesed betekent: genade. Als je leeft met aandacht en respect voor de ander, als je je leven niet alleen maar wilt verzilveren, maar daadwerkelijk tijd hebt om door het venster naar je naaste te kijken, als je je handeltjes eerlijk en met respect doet, dan schenkt God zijn genade over jouw leven, dan mag het ietsje meer zijn. Dan ben jij een genadig mens.

Zo willen wij deze morgen ook vieren. Als teken dat God ons zoveel heeft geschonken, uit genade, zomaar om niet. Deze prachtige speulkoele, de mensen om ons heen, de muziek van het enthousiaste koor, dat hier niet staat voor het geld, maar om hun geloof uit te dragen. Als je dat allemaal tot je door laat dringen, dan hoor je de genade van God erin. Hij stopt ons zovaak dat lekkere appeltje toe, om van te genieten. Bij hem mag het zovaak ietsje meer zijn.
Dat zie je ook in het leven van Jezus. Je ziet Jezus nooit een cent verdienen en toch maakt hij de mensen rijker dan ooit. Hij maakt ze rijk van binnen.

En wie daar werkelijk van kan genieten, ook vanmorgen, die denkt niet meer aan loterijen, want die heeft de hoofdprijs al gewonnen. Bij God is het altijd prijs, Amen.

(Als u de komende dagen hier weer terugkomt staat wellicht ook het verhaal van Dieneke Smink op de site. Ik moet echter eerst haar toestemming hiervoor krijgen en ze is er op het moment even niet.)

TERUG NAAR OVERZICHT VAN DE DIENSTEN

Zondag: 30 augustus 2009

Soort dienst: Doopdienst

Naam dopeling 1: Laura Isabel Garcia - Bijl

Kerkelijk jaar: 11e zondag van de Zomer Gehouden te: Havelte

- Schriftlezing: Jesaja 43: 1 – 7

- Schriftlezing: Lucas 5: 1 - 11

Gemeente van onze Heer Jezus Christus,

Wees niet bang!, dat horen we tot tweemaal toe in de lezingen. Wees niet bang, als dat wordt gezegd tegen mensen, dan kun je daar uit afleiden dat die mensen dus ergens bang voor zijn. Anders hoef je het niet zo stellig te zeggen. En dat klopt. In beide lezingen is er een soort basisangst voor het leven zelf.

En eigenlijk is dat helemaal niet erg. Een klein beetje angst heeft ieder mens nodig om te overleven. Wie geen angst kent die wordt roekeloos die ziet het gevaar niet. Bang voor water, koudwatervrees zoals we dat wel noemen dat maakt een mens voorzichtig. Iedere ouder waarschuwt een kind om op te passen wat je eet, hoe laat je moet thuiskomen, en met wie je omgaat. Een dergelijke angst is juist goed, je leert het kind om voorzichtig te zijn en goed uit te kijken voor de gevaren in het bestaan.

Dus als Jezus zegt: wees niet bang, dan is dat geen verbod om bang te zijn. Wie zonder angst wil leven die leeft immers ook zonder risico’s. Wat Jezus ten diepste wil is dat de mens de risico’s delen met God.

De schipper die de zee opgaat, die kan thuisblijven, maar dan verdient hij niks. En daarom gaat hij de zee op. Maar altijd voor op de boeg een oog welke de gevaren overziet. Een oog dat met de schipper mee kijkt.

Zo’n oog daar willen wij Laura Isabel mee omgeven. Laura is ook ondergegaan in het water, maar met een oog dat met haar meekijkt. Zij gaat al opgroeiend het volle leven in. Er zijn dagen dat je haar uitzwaait van school, dat je haar inleidt in de kring van vrienden en bekenden, dat ze alleen haar stappen zet in het leven. Maar nooit zonder oog dat meekijkt. Het oog van God de barmhartige Heer, die met ons op weg wil.

Wees niet bang, want ik zal je vrijkopen, zo schrijft Jesaja. Ik heb je bij naam geroepen, je bent van mij! Moet je door het water gaan, ik ben bij je. Of door rivieren, je wordt niet meegesleurd.

Het lijkt erop dat Jesaja ons wil zeggen dat je een zorgeloos leven kunt leiden, want God spaart je voor gevaar. Maar zo is het niet. Wat er staat is, dat je leven nooit meer zonder God is. Wat er ook gebeurt in verdriet en vreugde in haar leven, God wil erbij zijn. Wees niet bang, want ik ben bij je.

En zo’n toezegging heeft de mens wel eens nodig. Dat weet ook Simon Petrus. Hij heeft in diep water gevaren en zijn netten uitgeworpen, maar niks gevangen. In onze taal gezegd: je staat serieus in het leven, je hebt jezelf kwetsbaar opgesteld naar familie en vrienden, je probeert eerlijk te zijn maar het lukt niet om contact te krijgen.

Of je hebt na de vakantie de zoveelste sollicitatiebrief geschreven om maar weer aan werk te komen, maar telkens weer die brief dat men al voorzien is. En jij die achterblijft met de vraag: ben ik te oud?, was de brief niet zorgvuldig, is mijn opleiding niet goed? Ach ik schei er maar mee uit om te schrijven, want niemand kan me gebruiken. De angst dus dat je niet goed genoeg bent. Zoals Petrus dat uitdrukt tegen Jezus: de hele nacht hebben w ons ingespannen, maar niets gevangen.

Die angst wil Jezus ons uit wegroepen. Wees niet bang, want ik ben met jou in al je gedachten en in al je werken. Vaar uit Petrus naar diep water en werp je netten uit.
Petrus kijkt Jezus aan en zegt: als u het zegt, dan al ik het doen.

Dat is wat jullie aan Laura mogen leren, dat is de manier waarop wij ook zelf onze eigen doop mogen gedenken: dat je altijd wordt omgeven door een stem van vertrouwen. Vertrouwen om het diepe water op te gaan. Een stem die je natuurlijk wordt geleerd door een vader en een moeder, maar voor Jezus is het ten diepste de stem van God.

Een stem die je vertrouwen geeft om er op uit te gaan, om visser van mensen te worden. Om de diepgang te zoeken in de ontmoeting met elkaar.

Simon Petrus geeft gehoor aan die stem en zie daar: met volle netten keert hij terug. Ik ben een zondig mens geweest zegt hij. En helaas heeft de kerk dat ook maar al te vaak in de mond genomen: dat we zondige mensen zijn. Maar Jezus gaat daar gelukkig niet op in.

Wees niet bang. Ga er op uit, leer het leven, zoek de diepgang en weet je altijd gedragen door de stem van de Heer, wordt een vrolijke visser van mensen. Daartoe wordt Laura Isabel vanmorgen bij name geroepen, van Godswege wordt het haar aangezegd: jij mensenkind, jij bent van mij!

Amen.

TERUG NAAR OVERZICHT VAN DE DIENSTEN

TERUG NAAR OVERZICHT VAN DE DIENSTEN